Typhochlaena curumim
Próżnoszatka dziecięca
/ Brazilian jewel tarantula
Rząd: Pająki
Rodzina: Ptasznikowate
Data i nazwisko odkrywcy: Bertani, 2012
Pochodzenie: Ameryka Południowa
Siedlisko: Nadrzewny
Siła jadu: Słaba
Trudność hodowli: Trudny
Opis
Mały gatunek pająka z rodziny ptasznikowatych (Theraphosidae), opisany w 2012 roku przez Bertaniego. Występuje w Brazylii, głównie w okolicach Mata do Pau-Ferro, Areia w stanie Paraíba. Zamieszkuje drzewa i krzewy, gdzie samce często bywają spotykane podczas wędrówek w poszukiwaniu samic lub pokarmu. Ze względu na atrakcyjny wygląd, pająki z tego rodzaju bywają odławiane w celu hodowli hobbystycznych, co może stanowić zagrożenie dla ich populacji. Należy do tzw. trapdoorów, pająki te zabezpieczają wyjścia swoich kryjówek klapką.
Dane podstawowe
Samica | Samiec | |
|---|---|---|
Długość ciała | do 3,5 cm | do 1,5 cm |
Rozpiętość odnóży | do 6 cm | do 4,5 cm |
Ubarwienie | odwłok metalicznie różowy z centralnym czarnym paskiem i serią pięciu czarnych pasków po każdej stronie, rozciągających się w bok, głowotułów i odnóża są ciemnobrązowe lub granatowe | takie jak u samicy, wzór na odwłoku mniej widoczny |
Wiek | do 12 lat | 3-5 lat (około roku po ostatniej wylince) |
Zachowanie | Pająk nadrzewny, prowadzący głównie nocny tryb życia. Prawie całość swojego życia spędza w płytkiej kryjówce, zlokalizowanej w korze wysokich drzew. Jej ujście przykryte jest klapką zbudowaną z pajęczyny i fragmentów kory. Ofiarę chwyta błyskawicznym skokiem. Poluje głównie na drobne bezkręgowce. W sytuacji zagrożenia unika konfrontacji. Samce dojrzewają płciowo szybciej niż samice i po ostatniej wylince wyposażone są w narządy kopulacyjne – bulbusy – znajdujące się na końcach nogogłaszczek. Po odbyciu kopulacji samica, może złożyć kokon, zawierający od kilku do kilkudziesięciu jaj. Samice opiekuje się zarówno kokonem jak i młodymi chwilę po jego opuszczeniu. | |
Warunki hodowli
Trudność hodowli | Terrarium | ||
|---|---|---|---|
Wymiary | Temperatura | Wilgotność | |
Trudny | 25×25×35 cm dla dorosłego osobnika | 22–27 °C | 70-80%, przy zapewnieniu dobrej cyrkulacji powietrza |
Podstawy opieki | |||
Są to pająki nadrzewne, które potrzebują pionowego, dobrze wentylowanego terrarium (np. 25×25×35 cm dla dorosłego osobnika). Podłoże powinno być lekko wilgotne (torf, włókno kokosowe), a w środku trzeba umieścić pionowe elementy do wspinaczki – gałęzie, korkowe tuby i rośliny (młodym osobnikom warto wywiercić płytkie otwory w korku. Temperatura powinna utrzymywać się w granicach 22–27 °C, a wilgotność 70-80%, przy zapewnieniu dobrej cyrkulacji powietrza, aby uniknąć pleśni. Podczas zraszania staramy się nie zmoczyć kryjówki pająka. Karmimy owadami (drobne świerszcze, karaczany tureckie). Jest to gatunek płochliwy, szybki i skoczny – zaleca się ostrożne obchodzenie się z nimi. | |||
Ciekawostka
Epitet gatunkowy pochodzi z języka plemienia Tupi i oznacza "dziecko". Odnosi się to do miejscowych dzieci, które znalazły okazy typowe wysoko na drzewie w Areia, w stanie Paraíba w Brazylii, podczas wyprawy arachnologicznej.
Chcesz poznać więcej ciekawostek ze świata pająków?
Zapisz się do naszego newslettera!
