Typhochlaena chapadensis
Próżnoszatka dziecięca
/ Brazilian jewel tarantula
Rząd: Pająki
Rodzina: Ptasznikowate
Data i nazwisko odkrywcy: Bertani, Antunes & Gallão, 2025
Pochodzenie: Ameryka Południowa
Siedlisko: Nadrzewny
Siła jadu: Słaba
Trudność hodowli: Trudny
Opis
Mały gatunek pająka z rodziny Theraphosidae, endemiczny dla regionu Chapada Diamantina w stanie Bahia, Brazylia. Opisany zestał w 2025 roku przez ROGÉRIO Bertaniego, Vinicius S. Antunesa i Jonasa E. Gallão. Samiec charakteryzuje się długim, smukłym embolusem, około 2–3 razy dłuższym niż tegulum, który zwęża się gwałtownie u nasady. Pająk zamieszkuje tereny o różnorodnej roślinności, w tym Caatinga, Cerrado i wiecznie zielone lasy atlantyckie. Przedstawiciele rodzaju Typhochlaena uważane są za jedne z najpiękniej ubarwionych ptaszników. Należy do tzw. trapdoorów, pająki te zabezpieczają wyjścia swoich kryjówek klapką. Przed publikacją naukowego opisu pająk ten dostępny był na rynku terrarystycznym pod nazwą Typhochlaena sp. Raposa.
Dane podstawowe
Samica | Samiec | |
|---|---|---|
Długość ciała | do 3 cm | do 1,5 cm |
Rozpiętość odnóży | do 4,5 cm | do 4,5 cm |
Ubarwienie | Karapaks i końcówki odnóży szafirowo-niebieskie, nasady odnóży jasnoróżowe, odwłok czarny z pomarańczowymi zdobieniami | takie jak u samicy, wzór na odwłoku mniej widoczny |
Wiek | do 12 lat | 3-5 lat (około roku po ostatniej wylince) |
Zachowanie | Pająk nadrzewny, prowadzący głównie nocny tryb życia. Prawie całość swojego życia spędza w płytkiej kryjówce, zlokalizowanej w korze wysokich drzew. Jej ujście przykryte jest klapką zbudowaną z pajęczyny i fragmentów kory. Ofiarę chwyta błyskawicznym skokiem. Poluje głównie na drobne bezkręgowce. W sytuacji zagrożenia unika konfrontacji. Samce dojrzewają płciowo szybciej niż samice i po ostatniej wylince wyposażone są w narządy kopulacyjne – bulbusy – znajdujące się na końcach nogogłaszczek. Po odbyciu kopulacji samica, może złożyć kokon, zawierający od kilku do kilkudziesięciu jaj. Samice opiekuje się zarówno kokonem jak i młodymi chwilę po jego opuszczeniu. | |
Warunki hodowli
Trudność hodowli | Terrarium | ||
|---|---|---|---|
Wymiary | Temperatura | Wilgotność | |
Trudny | 25×25×35 cm dla dorosłego osobnika | 22–27 °C | 70-80%, przy zapewnieniu dobrej cyrkulacji powietrza |
Podstawy opieki | |||
Są to pająki nadrzewne, które potrzebują pionowego, dobrze wentylowanego terrarium (np. 25×25×35 cm dla dorosłego osobnika). Podłoże powinno być lekko wilgotne (torf, włókno kokosowe), a w środku trzeba umieścić pionowe elementy do wspinaczki – gałęzie, korkowe tuby i rośliny (młodym osobnikom warto wywiercić płytkie otwory w korku. Temperatura powinna utrzymywać się w granicach 22–27 °C, a wilgotność 70-80%, przy zapewnieniu dobrej cyrkulacji powietrza, aby uniknąć pleśni. Podczas zraszania staramy się nie zmoczyć kryjówki pająka. Karmimy owadami (drobne świerszcze, karaczany tureckie). Jest to gatunek płochliwy, szybki i skoczny – zaleca się ostrożne obchodzenie się z nimi. | |||
Ciekawostka
Epitet gatunkowy odnosi się do regionu „Chapada Diamantina”, gdzie odkryto tego pająka.
Chcesz poznać więcej ciekawostek ze świata pająków?
Zapisz się do naszego newslettera!
