Grammostola alticeps
Pręgoszatka wysokogłowa
/ Brazilian greysmoke spider
Rząd: Pająki
Rodzina: Ptasznikowate
Data i nazwisko odkrywcy: Pocock, 1903
Pochodzenie: Ameryka Południowa
Siedlisko: Naziemny
Siła jadu: Słaba
Trudność hodowli: Łatwy
Opis
Gatunek pająka z rodziny Theraphosidae (ptasznikowatych), opisany przez R. I. Pococka w 1903 roku jako Citharoscelus alticeps. Występuje w południowej Brazylii, Urugwaju oraz Paragwaju, gdzie zasiedla głównie tereny trawiaste, otwarte pastwiska oraz obrzeża lasów. Preferuje gleby o luźnej strukturze, w których kopie płytkie nory lub wykorzystuje naturalne kryjówki, takie jak szczeliny między kamieniami czy pod korzeniami roślin. Ciało tego ptasznikajest czarno-szare, z możliwymi czerwonawymi refleksami na odnóżach, odwłoku i karapaksie, szczególnie widoczne u dorosłych samców. Samice są zazwyczaj ciemniejsze i masywniejsze.
Dane podstawowe
Samica | Samiec | |
|---|---|---|
Długość ciała | do 8 cm | do 6 cm |
Rozpiętość odnóży | do 20 cm | do 20 cm |
Ubarwienie | czarno-szare z rdzawymi włoskami na odnóżach | czarno-szare z rdzawymi włoskami na odnóżach |
Wiek | do 30 lat | do 5 lat (około roku po ostatniej wylince) |
Zachowanie | Rodzaj Grammostola obejmuje duże, naziemne pająki z rodziny Theraphosidae. Są to jedne z najspokojniejszych i najwolniej poruszających się ptaszników, znane z łagodnego temperamentu i dużej odporności na stres, co czyni je bardzo popularnymi w terrarystyce. Grammostola prowadzą głównie nocny tryb życia. W naturze pająki te zamieszkują nory, szczeliny skalne, a także wykorzystują naturalne kryjówki pod kamieniami lub korzeniami. Są to zwierzęta skryte, większość czasu spędzają schowane w swoich kryjówkach, wychodząc głównie nocą w poszukiwaniu pożywienia. Pająki te nie są agresywne, a ich reakcją obronną zazwyczaj jest wycofanie się do kryjówki lub wyczesywanie wsłosków parzących. Nie budują sieci łownych, polują z zasadzki. Pająki te zwykle czekają przy wejściu do nory lub w pobliżu swojej kryjówki, aż ofiara podejdzie wystarczająco blisko. Ich dieta obejmuje różne gatunki stawonogów, a większe osobniki mogą upolować również drobne kręgowce. W niesprzyjających warunkach potrafią też długotrwale pościć. Pająki te rosną bardzo powoli i osiągają dojrzałość płciową dopiero po kilku latach. Samce dojrzewają płciowo szybciej niż samice i po ostatniej wylince wyposażone są w narządy kopulacyjne – bulbusy – na końcach nogogłaszczek. Po zapłodnieniu samica może złożyć kokon zawierający kilkadziesiąt do kilkuset jaj. W zależności od warunków środowiskowych, młode wykluwają się po kilku tygodniach i początkowo pozostają w kokonie. Po pierwszej wylince opuszczają kokon i rozpoczynają samodzielne życie. | |
Warunki hodowli
Trudność hodowli | Terrarium | ||
|---|---|---|---|
Wymiary | Temperatura | Wilgotność | |
Łatwy | 30x30x20 cm | ok 28*C z kilkustopniowymi spadkami w nocy | 50-60% |
Podstawy opieki | |||
Jest to pająk łatwy w hodowli i odporny na błędy. Pamiętamy o tym by w terrarium zapewnić mu odpowiednio grubą warstwę podłoża by mógł wykopać sobie kryjówkę. | |||
Ciekawostka
Gatunek ten wyposażony jest w włoski parzące typu III, które w sytuacji zagrożenia zrzuca z odwłoka, powodując podrażnienia skóry lub błon śluzowych u napastnika. Dodatkowo posiada organ strydulacyjny umożliwiający wydawanie ostrzegawczego dźwięku przez tarcie odpowiednich struktur na odnóżach.
Chcesz poznać więcej ciekawostek ze świata pająków?
Zapisz się do naszego newslettera!