Antillena rickwesti
Antylianka Westa
/ Peruvian Pinktoe tarantula
Rząd: Pająki
Rodzina: Ptasznikowate
Data i nazwisko odkrywcy: Bertrani & Huff, 2013
Pochodzenie: Ameryka Południowa
Siedlisko: Nadrzewny
Siła jadu: Słaba
Trudność hodowli: Trudny
Opis
Gatunek pająka z rodziny Theraphosidae (podrodzina Aviculariinae), endemiczny dla Dominikany. Został opisany w 2013 roku przez Bertaniego i Huffa jako Avicularia rickwesti, a w 2017 roku przeniesieony do nowo utworzonego rodzaju Antillena po przeprowadzeniu rewizji taksonomicznej rodzaju Avicularia. Znany jest głównie z południowo-zachodniej części Dominikany – m.in. Parku Narodowego Jaragua oraz prowincji Independencia, Azua, Barahona i Peravia. Jest to gatunek nadrzewny, budujący kryjówki zazwyczaj w pniach drzew lub szczelinach kory.
Dane podstawowe
Samica | Samiec | |
|---|---|---|
Długość ciała | do 3,5 cm | do 2 cm |
Rozpiętość odnóży | do 8 cm | do 5 cm |
Ubarwienie | Karapaks i nasady odnóży pomarańczowe, końcówki odnóży i chelicery szare, odwłok czarny z pomarańczowym jodełkowatym wzorem | rdzawo-pomarańczowy z ciemniejszym odwłokiem |
Wiek | do 12 lat | 3-5 lat (około roku po ostatniej wylince) |
Zachowanie | Pająk nadrzewny, prowadzący głównie nocny tryb życia. Dzień spędza w kryjówkach budowanych w naturalnych zagłębieniach pni, konarach, wśród liści lub w szczelinach kory drzew. Kryjówki te tworzy z gęstej przędzy, którą wykorzystuje do budowy nieregularnych rurkowatych gniazd. Nie buduje klasycznych sieci łownych, lecz poluje aktywnie z zasadzki lub podczas krótkich patroli po najbliższym otoczeniu swojej pajęczyny. Ofiarę chwyta błyskawicznym skokiem, najczęściej z ukrycia, posługując się wrażliwością na drgania podłoża. Poluje głównie na drobne bezkręgowce, takie jak owady i inne stawonogi, jednak starsze i większe osobniki są w stanie upolować również niewielkie kręgowce, np. młode jaszczurki. W sytuacji zagrożenia unika konfrontacji, najpierw próbując ucieczki – często w górę lub do wnętrza pajęczyny. W przeciwieństwie do wielu naziemnych ptaszników rzadko wyczesuje włoski parzące, preferując zachowania unikowe. W skrajnych przypadkach może przyjąć postawę obronną lub ukąsić. Samce dojrzewają płciowo szybciej niż samice i po ostatniej wylince wyposażone są w narządy kopulacyjne – bulbusy – znajdujące się na końcach nogogłaszczek. Po odbyciu kopulacji samica, może złożyć kokon, zawierający od kilkudziesięciu do ponad stu jaj. Młode wykluwają się po kilku tygodniach i pozostają przez pewien czas w kokonie, gdzie przechodzą pierwszą wylinkę. Następnie opuszczają kokon i zaczynają samodzielne życie. | |
Warunki hodowli
Trudność hodowli | Terrarium | ||
|---|---|---|---|
Wymiary | Temperatura | Wilgotność | |
Trudny | min. 20×20×45 cm dla dorosłego osobnika; młode mogą mieszkać w mniejszych, ale również wysokich pojemnikach | 22–27 °C | 75 -85% |
Podstawy opieki | |||
Są to pająki nadrzewne, które potrzebują wysokiego, dobrze wentylowanego terrarium (np. 20×20×45 cm dla dorosłego osobnika). Podłoże powinno być lekko wilgotne (torf, włókno kokosowe), a w środku trzeba umieścić pionowe elementy do wspinaczki – gałęzie, korkowe tuby i rośliny. Temperatura powinna utrzymywać się w granicach 22–27 °C, a wilgotność 75 -85%, przy zapewnieniu dobrej cyrkulacji powietrza, aby uniknąć pleśni. Karmimy owadami (świerszcze, karaczany, szarańcze). Są raczej łagodne, ale szybkie i skoczne – zaleca się ostrożne obchodzenie się z nimi. | |||
Ciekawostka
Epitet gatunkowy rickwesti upamiętnia kanadyjskiego arachnologa Ricka C. Westa, cenionego badacza rodzin Theraphosidae. Nazwa rodzajowa pochodzi od archipelagu Antyli, na których występuje ten rodzaj.
Chcesz poznać więcej ciekawostek ze świata pająków?
Zapisz się do naszego newslettera!
