Avicularia variegata
Ptaszynostróżka wielobrawna
/ brick red pink toe
Rząd: Pająki
Rodzina: Ptasznikowate
Data i nazwisko odkrywcy: F. O. Pickard-Cambridge, 1896
Pochodzenie: Ameryka Południowa
Siedlisko: Nadrzewny
Siła jadu: Słaba
Trudność hodowli: Łatwy
Opis
Gatunek pająka z rodziny Theraphosidae, występujący głównie na obszarach północno-wschodniej Ameryki Południowej, zwłaszcza w Brazylii. Opisany został w 1986 roku przez Fredericka Octaviusa Pickarda-Cambridge jako podgatunek Avicularia avicularia. Jest to pająk nadrzewny, preferujący wilgotne lasy tropikalne, gdzie spędza większość czasu na liściach i gałęziach drzew. Tak jak inni przedstawiciele rodzaju Avicularia, jest nocnym drapieżnikiem, polującym na owady i drobne bezkręgowce. Ubarwienie tego gatunku może się różnić znacząco pomiędzy poszczególnymi populacjami (jeden z morfotypów był kiedyś uznawany za oddzielny gatunek – A. bicegoi).
Dane podstawowe
Samica | Samiec | |
|---|---|---|
Długość ciała | do 8 cm | do 5 cm |
Rozpiętość odnóży | do 20 cm | do 28 cm |
Ubarwienie | zmienne | zmienne |
Wiek | do 12 lat | 3-5 lat (około roku po ostatniej wylince) |
Zachowanie | Pająk nadrzewny, prowadzący głównie nocny tryb życia. Dzień spędza w kryjówkach budowanych w naturalnych zagłębieniach pni, konarach, wśród liści lub w szczelinach kory drzew. Kryjówki te tworzy z gęstej przędzy, którą wykorzystuje do budowy nieregularnych rurkowatych gniazd. Nie buduje klasycznych sieci łownych, lecz poluje aktywnie z zasadzki lub podczas krótkich patroli po najbliższym otoczeniu swojej pajęczyny. Ofiarę chwyta błyskawicznym skokiem, najczęściej z ukrycia, posługując się wrażliwością na drgania podłoża. Poluje głównie na drobne bezkręgowce, takie jak owady i inne stawonogi, jednak starsze i większe osobniki są w stanie upolować również niewielkie kręgowce, np. młode jaszczurki. W sytuacji zagrożenia Avicularia unika konfrontacji, najpierw próbując ucieczki – często w górę lub do wnętrza pajęczyny. W przeciwieństwie do wielu naziemnych ptaszników rzadko wyczesuje włoski parzące, preferując zachowania unikowe. W skrajnych przypadkach może przyjąć postawę obronną lub ukąsić. Samce dojrzewają płciowo szybciej niż samice i po ostatniej wylince wyposażone są w narządy kopulacyjne – bulbusy – znajdujące się na końcach nogogłaszczek. Po odbyciu kopulacji samica, może złożyć kokon, zawierający od kilkudziesięciu do ponad stu jaj. Młode wykluwają się po kilku tygodniach i pozostają przez pewien czas w kokonie, gdzie przechodzą pierwszą wylinkę. Następnie opuszczają kokon i zaczynają samodzielne życie. | |
Warunki hodowli
Trudność hodowli | Terrarium | ||
|---|---|---|---|
Wymiary | Temperatura | Wilgotność | |
Łatwy | min. 20×20×45 cm dla dorosłego osobnika; młode mogą mieszkać w mniejszych, ale również wysokich pojemnikach | 22–27 °C | 75 -85% |
Podstawy opieki | |||
Są to pająki nadrzewne, które potrzebują wysokiego, dobrze wentylowanego terrarium (np. 20×20×45 cm dla dorosłego osobnika). Podłoże powinno być lekko wilgotne (torf, włókno kokosowe), a w środku trzeba umieścić pionowe elementy do wspinaczki – gałęzie, korkowe tuby i rośliny. Temperatura powinna utrzymywać się w granicach 22–27 °C, a wilgotność 75 -85%, przy zapewnieniu dobrej cyrkulacji powietrza, aby uniknąć pleśni. Karmimy owadami (świerszcze, karaczany, szarańcze). Są raczej łagodne, ale szybkie i skoczne – zaleca się ostrożne obchodzenie się z nimi. | |||
Ciekawostka
Charakteryzuje się zmiennym ubarwieniem (stąd nazwa „variegata”), które może obejmować różne odcienie brązu, żółci i zieleni, co pomaga mu w kamuflowaniu się wśród roślinności.
Chcesz poznać więcej ciekawostek ze świata pająków?
Zapisz się do naszego newslettera!
