Grammostola grossa
Pręgoszatka duża
/ Pampas Tawney Red Tarantula
Rząd: Pająki
Rodzina: Ptasznikowate
Data i nazwisko odkrywcy: Ausserer, 1871
Pochodzenie: Ameryka Południowa
Siedlisko: Naziemny
Siła jadu: Słaba
Trudność hodowli: Łatwy
Opis
Gatunek ptasznika z rodziny Theraphosidae, występujący w Argentynie, Paragwaju, Urugwaju i południowej Brazylii. Zasiedla głównie otwarte tereny trawiaste oraz obrzeża lasów. Prowadzi naziemny tryb życia. Buduje schronienia pod korzeniami, kawałkami kory, kamieniami czy opadłymi liściami. Człowiek poprzez zmienianie środowiska – wycinając lasy pod rolnictwo i hodowlę – przyczynił się do jego ekspansji. Jest jednym z największych przedstawicieli rodzaju Grammostola – epitet gatunkowy „grossa” pochodzi z łaciny i oznacza „duży”.
Dane podstawowe
Samica | Samiec | |
|---|---|---|
Długość ciała | do 10 cm | do 6 cm |
Rozpiętość odnóży | do 20 cm | do 20 cm |
Ubarwienie | brunatno-czarne z jaśnijeszymi sterczącymi włoskami na odnóżach i odwłoku | brunatno-czarne z jaśnijeszymi sterczącymi włoskami na odnóżach i odwłoku |
Wiek | do 30 lat | do 5 lat (około roku po ostatniej wylince) |
Zachowanie | Rodzaj Grammostola obejmuje duże, naziemne pająki z rodziny Theraphosidae. Są to jedne z najspokojniejszych i najwolniej poruszających się ptaszników, znane z łagodnego temperamentu i dużej odporności na stres, co czyni je bardzo popularnymi w terrarystyce. Grammostola prowadzą głównie nocny tryb życia. W naturze pająki te zamieszkują nory, szczeliny skalne, a także wykorzystują naturalne kryjówki pod kamieniami lub korzeniami. Są to zwierzęta skryte, większość czasu spędzają schowane w swoich kryjówkach, wychodząc głównie nocą w poszukiwaniu pożywienia. Pająki te nie są agresywne, a ich reakcją obronną zazwyczaj jest wycofanie się do kryjówki lub wyczesywanie wsłosków parzących. Nie budują sieci łownych, polują z zasadzki. Pająki te zwykle czekają przy wejściu do nory lub w pobliżu swojej kryjówki, aż ofiara podejdzie wystarczająco blisko. Ich dieta obejmuje różne gatunki stawonogów, a większe osobniki mogą upolować również drobne kręgowce. W niesprzyjających warunkach potrafią też długotrwale pościć. Pająki te rosną bardzo powoli i osiągają dojrzałość płciową dopiero po kilku latach. Samce dojrzewają płciowo szybciej niż samice i po ostatniej wylince wyposażone są w narządy kopulacyjne – bulbusy – na końcach nogogłaszczek. Po zapłodnieniu samica może złożyć kokon zawierający kilkadziesiąt do kilkuset jaj. W zależności od warunków środowiskowych, młode wykluwają się po kilku tygodniach i początkowo pozostają w kokonie. Po pierwszej wylince opuszczają kokon i rozpoczynają samodzielne życie. | |
Warunki hodowli
Trudność hodowli | Terrarium | ||
|---|---|---|---|
Wymiary | Temperatura | Wilgotność | |
Łatwy | 30x30x20 cm | ok 28*C z kilkustopniowymi spadkami w nocy | 50-60% |
Podstawy opieki | |||
Jest to pająk łatwy w hodowli i odporny na błędy. Pamiętamy o tym by w terrarium zapewnić mu odpowiednio grubą warstwę podłoża by mógł wykopać sobie kryjówkę. | |||
Ciekawostka
Antropolog Nils Seethaler nadał temu pająkowi zwyczajową nazwę „Guarani giant tarantula” co w wolnym tłumaczeniu oznacza „olbrzymi ptasznik Guarani”. Odnosi się on do sporych rozmiarów jakie osiąga ten gatunek oraz tego, że często spotkać go można w rejonach zamieszkiwanych przez indiańskie plemię Guarani. Rolnicy należący do tego plemienia wycinają lasy pod wypas zwierząt oraz uprawę roślin, przyczyniając się jednocześnie do ekspansji tego pająka zwiększając liczbę preferowanych przez niego siedlisk (otwarte obszary trawiaste oraz obrzeża lasów).
Chcesz poznać więcej ciekawostek ze świata pająków?
Zapisz się do naszego newslettera!
